POWRÓT

Spotkanie rozpoczęło się od przedstawienia przez prelegentkę z Krakowa europejskich programów edukacyjnych takich jak m.in. Sokrates Comenius, w którym uczestniczyła
nasza szkoła. Następnie był krótki poczęstunek.
Potem pogadanka na temat „Europejczyk też człowiek”, podczas którego rozmawialiśmy o naszych prawach jako ludzi-Europejczyków, Polaków, uczniów. Była mowa również o instytucjach, które ustanawiają te prawa i o instytucjach, do których można się zwrócić, jeśli prawa te są łamane (chodziło tu głównie o prawa dziecka, ale nie tylko).
Jednym z ostatnich elementów były warsztaty- prawa dziecka. Potem każdy samodzielnie wypełnił test sprawdzający naszą wiedzę na temat Unii Europejskiej, instytucji działających na jej terenie i praw człowieka. W tym oto teście (a właściwie konkursie) wyżej wymienieni uczniowie naszej szkoły zajęli indywidualnie II miejsca.
Na koniec rozdano informatory dotyczące Unii Europejskiej oraz pamiątkowe długopisy i kalendarzyki z logiem I LO im. Marii Skłodowskiej-Curie w Trzebini (szkoła ta była organizatorem spotkania).

 

Spodziewane efekty programu „Moja szkoła w Unii Europejskiej”
 

CO ZYSKUJE SZKOŁA? Efekty szkolne:

·       Aktywizacja wielu nauczycieli zaangażowanych w projekt (organizatorów, wychowawców).

·       Przyzwyczajenie sporej rzeszy społeczności szkolnej (uczniów, nauczycieli) do korzystania z popularnych środków komunikacji: komputer, Internet.

·       Kształtowanie wizerunku szkoły nowoczesnej – bliskiej zagadnieniom współczesności.

·       Modelowanie szkoły jako ośrodka promieniującego również na szersze obszary (gmina, osiedle, domy rodzinne).

 

CO ZYSKUJĄ UCZNIOWIE? Efekty uczniowskie:

·       Przybliżenie uczniom Unii Europejskiej – uświadomienie jej znaczenia dla niewielkich nawet jednostek, jak szkoła czy gmina.

·       Uświadomienie uczniom rangi Unii (szcz. akcja związana ze szczytem w Kopenhadze), a co się z tym wiąże – decyzji politycznych kształtujących polsko-unijne relacje. Wytrącenie z obojętności względem wspólnotowych zagadnień (z postawy typu: „To tak daleko. Przecież to nie ma znaczenia dla naszego życia.”, „To sprawy polityków, dla nas nieistotne.”)

·       Przyzwyczajenie do szukania informacji o tej strukturze lub choćby ich nieunikania w TV, radiu, Internecie.

·       Kształtowanie postaw liderowskich u osób mocniej zaangażowanych w projekt (przygotowujących gazetkę, wybory itp.)

·       Wdrażanie uczniów w procesy demokratyczne – poprzez wybory. Spodziewanym efektem, choć na pewno niepowszechnym, jest tutaj również sprowokowanie rozmów czy choćby hasłowych napomknień politycznych w domach uczniów. (W tym wieku preferencje polityczne wynosi się z domu. Ale by można się tym kierować, trzeba znać wybory swych rodziców.)